ای کاش عظمت در نگاه تو باشد نه در آنچه به آن می نگری  آندره ژید

 

چون عمر به سر رسد ؛ چه بغداد و چه بلخ
پیمانه چو پر شود چه شیرین و چه تلخ
خوش باش که بعد از من و تو ماه بسی
از سلخ به غره آید ؛ از غره به سلخ