دو سال پیش در چنین روزهایی در صحنه سیاست خارجی ما اتفاقی افتاد که مدتها موضوع بحث رسانه های گروهی بود، برکناری آقای متکی وزیر امور خارجه وقت، در نوع خود یک اتفاق قابل توجه برای رسانه ها گردید. اما در این پست نه با یک نگاه سیاسی بلکه به مرور شب پایانی وزارت آقای وزیر از نگاه یک ایرانی حاضر در سنگال می پردازم.

حضور یک مقام سیاسی ایرانی با هر پست و مقامی معمولا برای ما که در این گوشه ی پرت دنیا کمتر شاهد رفت و آمد ایرانیها هستیم موضوع بسیار جالبی است و یک تنوع به حساب می آید،آن روز ها حضور آقای متکی بعنوان وزیر امور خارجه هم از موضوعات جالب سنگال برای ما شده بود، در این سفر که همزمان با مراسم عزاداری شب های محرم بود قرار شد که آقای وزیر در جمع هموطنان حضور پیدا کند، پس از ساعتی انتظاروقتی ساعت از نیمه شب گذشته بود و احتمالا آخرین ملاقاتهای آقای وزیر تمام شده بود ایشان در جمع هموطنان حضور یافتند. در این مراسم که جمعی از لبنانی های مقیم سنگال به مناسبت ماه محرم در جلسه حضور داشتند یک خانواده لبنانی که نوزاد تازه متولد شده ای داشتند از آقای متکی تقاضا کردند که سنت حسنه اسلامی یعنی خواندن اذان و اقامه در گوش نوزاد را بجای آورند که آقای متکی پس از خواندن اذان و اقامه هدیه کوچکی بر قنداق کودک زده و او را به خانواده اش تحویل دادند. پس از آن دانش آموزان مدرسه به نوحه خوانی پرداختند که با تحسین آقای وزیر و قول تشویق و هدیه ای در خور مواجه شد گر چه اتفاقات روز بعد برای همیشه دست دانش آموزان ما را از هدیه آقای وزیر کوتاه کرد.پس از آن اقای متکی چند دقیقه ای سخنرانی کردند. شاید خود وزیر از برکنار شدنش مطلع بود اگر چه در جمع کسی از آن خبر نداشت ولی طوری صحبت کرد که انگار هیچ اتفاقی نیفتاده است.

اما صبح فردا وقتی آماده می شدم تا عکسهای شب گذشته را در وبلاگ مدرسه قرار دهم خبر برکناری آقای متکی اعلام شده بود واین عکسها در آرشیو عکسهای مدرسه تا امروز باقی مانده بود.

نوحه خوانی دسته جمعی دانش آموزان مدرسه 

آقای متکی در حال خواندن اذان در گوش یک نوزاد